ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!! Λύσεις για τα δάση...

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

* Κάηκαν 42.500 στρέμματα.
* Στάχτη έγινε ο μισός πυρήνας του εθνικού δρυμού, τα 15.510 από τα 38 χιλιάδες στρέμματα.
* Τη μεγαλύτερη ζημία υπέστη το δάσος κεφαλληνιακής ελάτης. Κάηκαν τα 21.800 από τα 29.500 στρέμματα.
* Οι περιοχές κατά μήκος των έξι ρεμάτων της Πάρνηθας απειλούνται με πλημμύρες. Μεγάλος ο κίνδυνος για Ασπρόπυργο, Μενίδι και Θρακομακεδόνες.
* Αύξηση της μέσης θερμοκρασίας και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Λεκανοπέδιο.

Υ.Γ: ΜΕ ΤΙΣ ΥΓΕΙΕΣ ΜΑΣ!!!

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ Α Λ Η Τ Ε Ι Α Σ

Λοιπόν Σάντσο Πάντσα θα σου μάθω τον ορισμό της αλητείας! Ναι της αλητείας. Ιδού πως ορίζετε για να ξέρεις:






Ή έτσι...






Έτσι..






Ακόμα έτσι...





Αυτό που βλέπεις είναι η φωτιά στην Πάρνηθα που ξεκίνησε από τα Δερβενοχώρια και μέχρι αυτήν την ώρα που τραβηξα τις φωτογραφίες να στις δείξω, έκαιγε χωρίς έλεος τα πάντα . Αυτοί λοιπόν οι ΑΛΗΤΕΣ που ξεκίνησαν την καταστροφή είναι σίγουρα περήφανοι για το έργο τους. Βλέπεις τρίβουν τα χέρια τους από χαρά γιατί θα μόλις τελείωσει το έργο της η φωτιά θα έχουν πολλά στρέμματα για να χτίσουν τα σπίτια τους και να τα μοσχοπωλήσουν!
Είναι τόσο τιποτένιοι που νοιάζονται μόνο για το εύκολο κέρδος, σε βάρος δικό μου, δικό σου, δικό μας, των παιδιών μας. Γιατί μας κλέβουν αν δεν το έχεις καταλάβει και ανενόχλητοι θα κερδοσκοπήσουν. ΑΙΣΧΟΣ...
Έχω απογοητευτεί ολοκληρωτικά από τους ανθρώπους αυτής της χώρας...
Σ' αφήνω γιατί ο εκνευρισμός μου θα με αναγκάσει να αρχίσω τα Γαλλικά και δεν επιτρέπεται για έναν Δον Κιχώτη.

Η μάχη στην Τύρο.

Αγαπημένη μου Δουλτσινέα,

Τώρα που βρίσκομαι μακριά σου αποφάσισα να σου γράψω για να σου πω πως τα περνάω. Η μάχη μου με τους ανεμόμυλους συνεχίζεται αμείωτη και μάλιστα με αυξανόμενους ρυθμούς. Βλέπεις έναν καταστρέφω δέκα εμφανίζονται, αλλά στο τέλος δεν θα τους περάσει. Μόνο που τώρα τελευταία αρχίζουν και εμφανίζονται κάποια προβλήματα που έχουν να κάνουν με την συνεχή ενασχόληση μου με τις μάχες. Επειδή πολεμάω συνεχώς έχω παρατήσει την μελέτη των αγαπημένων μου βιβλίων και φαίνεται ότι αρχίζω να ξεχνάω την γλώσσα που μιλάω, αν μπορεί ποτέ αυτό να είναι δυνατό! Όμως δεν εξηγείται αλλιώς και θα σου πω ευθύς τι εννοώ.

Ο πιστός μου φίλος ο Σάντσο, τον θυμάσαι φαντάζομαι σου έχω μιλήσει γι' αυτόν, μου λέει ότι εκεί κάτω στον Λίβανο γίνονται μάχες ανάμεσα στους Λιβανέζους και στους Ισραηλίτες. Τίποτα καινούργιο θα μου πεις, αυτή η μάχη δεν έπαψε ποτέ να γίνεται ανάμεσα τους, ο Δαυίδ τους είχε νικήσει τότε κατατροπώνοντας τον Γολιάθ τον Φιλησταίο. Συνεχίστηκε μέσα στους αιώνες αυτή η διαμάχη με νικητές πότε τον ένα και πότε τον άλλο, τον Μέγα Αλέξανδρο τον Έλληνα να κυριεύει την Τύρο, τους Ρωμαίους μετέπειτα να κυριεύουν με την σειρά τους, τους πολυτάραχους τόπους, τους Άραβες, τους σταυροφόρους και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Φαίνεται είναι η μοίρα εκείνων των τόπων να μην βρουν ποτέ ησυχία.

Συνεχίζει λοιπόν ο Σάντσο την αφήγηση του και μου λέει για το τι γίνεται τώρα. Πολεμάει λοιπόν το Ισραήλ, (αν μου τα λέει σωστά γιατί όσο πιστός και αγαθός είναι άλλο τόσο χαζός μου φαίνεται ο Σάντσο), τους Λιβανέζους τρομοκράτες που είχαν απαγάγει δύο στρατιώτες του και ο αμυντικός στρατός του έχει φτάσει δέκα χιλιόμετρα μέσα στο Λίβανο, οι άμαχοι νεκροί και τραυματίες είναι πάρα πολλοί οι περισσότεροι είναι παιδιά. Εδώ λοιπόν εμφανίζεται το πρόβλημα της γλώσσας που
σου έλεγα νωρίτερα, γιατί αν δεν είναι πρόβλημα γλώσσας δεν θέλω να φανταστώ τι πραγματικά συμβαίνει. Πως δηλαδή ένας στρατός επιτίθεται σε μια ξένη χώρα για να εκδικηθεί για τους δύο στρατιώτες του να καταστρέφει και να κάνει τόσο κακό και παρ' όλα αυτά οι άλλοι να είναι τρομοκράτες;
Τι σχέση έχουν οι άμαχοι και τα παιδιά, τα ΠΑΙΔΙΑ μ' ακούς, με αυτό τον πόλεμο; ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! Πως είναι δυνατόν να πληρώνουν φόρο αίματος ανίσχυρα και ανυπεράσπιστα παιδιά που δεν έχουν καμιά ευθύνη στο κάτω-κάτω για το τι κάνουν οι μεγάλοι; Τι να τους κάνει μια συγνώμη όταν έχουν χάσει πλέον τα πάντα και τέλος πως γίνεται ένας στρατός που επιτίθεται σε μια ξένη χώρα και σπέρνει την ολοκληρωτική καταστροφή να χαρακτηρίζεται "αμυντικός στρατός" απ' όλα τα μεγάλα ξένα κανάλια ενημέρωσης. Θα μου πεις βέβαια τι να σου κάνουν κι αυτά, την προπαγάνδα τους κάνουν.

Γι' αυτό σου λέω λοιπόν μάλλον δεν καταλαβαίνω πλέον καλά την γλώσσα που μιλάω και γίνονται παρανοήσεις γιατί αν δεν ισχύει αυτό και όλα όσα σου ανέφερα είναι αληθινά, αν δηλαδή τα παιδιά του Ισραήλ ξέχασαν το πόνο που προκάλεσαν πριν χρόνια στους προγόνους τους ένας άλλος "αμυντικός στρατός" το γνωστό σε όλους ολοκαύτωμα, τότε φοβάμαι αγαπημένη μου Δουλτσινέα γι' αυτά που θα ' ρθουν. Φοβάμαι για τα χειρότερα που είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν τελικά...
Να προσέχεις τον εαυτό σου,

Δον Κιχώτης.

Η μάχη με τους ανεμόμυλους.

Δον Κιχώτης,

Έτσι νιώθω, σαν να πολεμάω ανεμόμυλους. Δηλαδή έτσι μου λέει ο Σάντσο Πάντσα ότι είναι, αλλά εμένα μου φαίνονται αληθινά θηρία που θέλουν το κακό μου. Πράγματι θηρία πρέπει να είναι και πως να μην είναι όταν τη μια στιγμή τους μιλάς από κοντά κι όλα φαίνονται φυσιολογικά αλλά μόλις γυρίσεις την πλάτη ορμάνε να σε κατασπαράξουν! Αυτή τους η ιδιότητα να είναι διπρόσωποι μου μοιάζει ελεεινή. Τους αρέσει η ψηφοθηρία, με ψήφους χορταίνουν αν δεν το ξέρατε, γι' αυτό τάζουν και ξανατάζουν. Μόλις γυρίσεις όμως την πλάτη... Χράπ και από εδώ πάει κι η υπόσχεση. Τι είχαμε τι χάσαμε σου λέει.
Ξέρετε τι είναι να προσπαθείς χρόνια ολόκληρα να πολεμήσεις το θηρίο που λέγεται Δικατσά κι όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι βρίσκεται ένας από αυτούς τους ανεμόμυλους (όπως λέει και ο Σάντσο) και σου υπόσχεται ότι θα σου δοθεί επιτέλους μια βάση ερωτήσεων με τις σωστές απαντήσεις να στρωθείς να διαβάσεις βρε αδερφέ και να ξεπεράσεις το σκόπελο αξιοκρατικά χωρίς σπέκουλες και λοβιτούρες. Γυρίζεις την πλάτη, απομακρύνεσαι και τσακ, ο ανεμόμυλος παίρνει την πραγματική του μορφή και γίνεται το θηρίο που λέγαμε, πάνε οι σωστές οι απαντήσεις μένει η βάση των ερωτήσεων.

Ξεκινάς τότε εσύ την καινούργια μάχη με λειψά όπλα, (πρέπει να ικανοποιηθούν όλοι οι φίλοι του θεριού βλέπεις όπως τα φρονιστήρια με τους πελάτες τους ή οι ιατρικοί σύλλογοι με τα συμφέροντα τους ή ακόμα οι φοιτητές των ιατρικών σχολών με τα δικά τους συμφέροντα), και τρέχεις να προλάβεις να μην σε φάει το θεριό! Συνηθισμένος είσαι δα, τώρα θα φοβηθείς, τι Δον Κιχώτης είσαι;

Νιώθεις πικραμένος όμως γιατί τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής σου είσαι ξένος, είτε στην χώρα που σπούδασες (εκεί είσαι ο Έλληνας κι όχι δικός τους) είτε στην ίδια σου την πατρίδα (εδώ είσαι ξένος που γύρισες να μας φας την θέση και δεν κάθισες εκεί που ήσουν!) Δεν αναλογίζονται ότι κι αυτοί σε κάποια στιγμή της ζωής τους μπορεί να αναζήτησαν ή θα αναζητήσουν την τύχη τους σε μια ξένη χώρα για να πετύχουν κάτι καλύτερο και θα έχουν την απαίτηση να τους φερθούν αξιοκρατικά σαν ίσο προς ίσο!

Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Πολεμάς λοιπόν με ότι μέσα διαθέτεις όσο καλύτερα μπορείς κι ελπίζεις να κερδίσεις τους ανεμόμυλους που εσύ το ΞΕΡΕΙΣ είναι θηρία, δεν μπορούν να σου κρυφτούν. Μέχρι την επόμενη μάχη...